fbpx

Hoepelen, mijn leven veranderd? Dat klinkt drastisch he? Vind ik ook. Op zich ben ik best down to earth.. Denk ik. Maar als ik er zo op terug kijk, is het wel echt zo. In de periode dat ik begon met hoepelen, was ik herstellende van een burn-out. Vanaf het moment dat ik begon met hoepelen, ging eigenlijk alles beter. Niet per sé door het hoepelen hoor, dat dan weer niet. Mijn studie HRM pakte ik op en rondde deze na 8 jaar (ellende!) eindelijk af. Dat was midden in de crisis. Vrijwel direct kreeg ik een baan aangeboden bij de gemeente Rotterdam, daar zeg je dan geen nee tegen! Als Jobhunter bemiddelde ik mensen in de bijstand naar een betaalde baan. In de tussentijd was ik lekker aan het hoepelen. Elke week ging ik naar mijn hoepelles op zondagochtend. Een beter begin van je zondag is er niet!

Uit mijn hoofd, in mijn lijf

Soms, wilde het hoepelen voor geen meter lukken. Als ik een drukke dag had gehad bijvoorbeeld. Of soms ook zonder reden. Dan kon ik het niet loslaten en blokkeerde mijn lichaam. Dit was beste frustrerend als andere hoopers wel gewoon lekker konden hoepelen. Op de Heart and Hoopdance Retreat, waar je de hele week bezig bent met bewegen kwam het moment dat dit veranderde. Wat had ik het daar zwaar zeg, mentaal vooral. Deze week is wel een keerpunt geweest in heel mijn zijn. Ik wilde meer bewegen, me vrij voelen in mijn lijf en hiervan genieten! Nadat dat proces in gang is gezet ben ik stukje bij beetje, met ups en downs, meer los gaan laten en durf en kan ik inmiddels bijna altijd en overal vrij bewegen.

Hoepelen voor (grote) groepen

Nog zo’n mentale uitdaging. Ál die ogen op je gericht en je lesprogramma zonder stotteren oplepelen. Daar sta je dan. Wat vond ik dit moeilijk en verschrikkelijk in het begin! Bang om iets te vergeten, bang om te spieken op mijn spiekbrief. Ik weet niet precies wanneer dit precies is veranderd. Inmiddels kan ik zeggen dat ik voor groepen staan, één van de leukste dingen van mijn werk vind. Ik ben de gelukkigste hoepeljuf als ik een een groep kan inspireren, nieuwe trucs kan leren en iedereen bruisend van energie weer naar huis gaat.

Aanleg voor dans en bewegen

Sommige kinderen houden enorm van aandacht en pakken hun podium en hangen de clown uit waar mogelijk. Ik was zo’n meisje dat op de schooldisco eigenlijk niet durfde te dansen. Met dat dansen in de club is het wel redelijk goed gekomen, al zeg ik het zelf haha. Maar bij lesjes zoals Zumba, ga ik steevast de verkeerde kant op en denk maar niet dat ik een dansje onthoud. Daarom dans ik salsa, want daar geeft de man aan wat je moet doen. En hoepel ik natuurlijk, want daarbij zijn geen regels en vaste dansjes. Perfect! Als ik nu tijdens het salsadansen op mijn danspartner zijn voet ga staan, uit de bocht vlieg bij een double turn of mijn hoepel vliegt weer eens de hele zaal door, kan ik er smakelijk om lachen! Heerlijk! Stel je voor dat alles in één keer goed zou gaan. Boringgg!

 

Conclusie

Mijn conclusie is dat hoepelen mij vrijheid heeft gebracht. Vrijheid in in mijn hoofd, vrijheid in mijn lijf en nu ik full-time aan het ondernemen ben, ook vrijheid in om mijn agenda te vullen met de dingen die ik het leukst vind. Mijn situatie als ondernemer in de ‘hoepelbranche’ is voor mij inmiddels zo normaal, dat het goed is hier even bij stil te staan. Ik heb er hard voor gewerkt en ben rete trots dat ik ben waar ik ben. En ik ben nog lang niet klaar!

Wat ik hierboven beschrijf, is een proces van een aantal jaar. Dat ging echt niet van de één op de andere dag.
Mijn advies: neem het allemaal niet te serieus, het hoeft niet perfect en maak plezier!
Ik hoop dat ik je hiermee kan inspireren to not give a fuck and have fun!

Liefs! Robin